Over Upje.

Follow by Email

dinsdag 25 oktober 2011

18. Mijn favoriete verjaardag

Ik heb er eigenlijk drie, mag dat ook? :D

* mijn tiende verjaardag: Het was stralend weer, ik mocht mijn ‘zondagse kleren’ aandoen en ik was helemaal vrolijk toen ik wakker werd. Of ik een cadeautje kreeg en hetwelk dan, kan ik me niet meer herinneren. Maar het was een woensdag, dus kon ik in de namiddag een verjaardagsfeestje doen. Mijn vriendinnetjes kwamen en we speelden allerlei waterspelletjes, we aten pannenkoeken, we giechelden erop los, we speelden nog wat andere spelletjes, … . Van die meisjes die er toen waren, zijn er heel wat nog steeds in mijn leven momenteel, trouwens! Het was een heerlijke dag en ’s avonds ging ik doodmoe, maar supervoldaan slapen.

* mijn zestiende verjaardag: Ik was net ‘van vriendengroep veranderd’ (stel je voor … ) en ik voelde me nog niet altijd zo bijzonder geaccepteerd. Maar toen was het mijn zestiende verjaardag. Het waren de laatste dagen voor de zomerexamens, dus iedereen liep er al een beetje gespannen bij. Maar toen werd ik plots overspoeld met cadeautjes. Kleine dingetjes, maar allemaal zo tof! Ik kreeg onder andere een gekopieerd pianostuk, dat is toch zalig?! En ook een toeter voor op mijn fiets, met het erop monteren inbegrepen :D. En van mijn toenmalige beste vriendin kreeg ik gewoon een schoendoos vol kleine dingen. Twee stronken witloof (toen mijn favoriet), een stukje cake, een zelfgeknutselde bon voor een cinema-uitje, een zelfgemaakt kettinkje (dat ik nog altijd heb!), … . Door al die kleine attenties voelde ik me echt ‘jarig’.

* mijn vierentwintigste verjaardag: De eerste keer sinds ik samen was met mijn lief. Ik had me al eens laten ontvallen dat ik niet echt wild was van verjaren. De laatste paar jaren was dat soort dagen meestal voorbij gegaan zonder veel bijzonderheden, en ik had nooit nog dat blije gevoel vanuit mijn jeugd gevoeld. Het lief had zich dus in het hoofd gehaald dat hij moest proberen mij een écht jarig gevoel te geven. Dat deed hij door werkelijk waar om het half uur ofzo ‘gelukkige verjaardag!’ te roepen! Op den duur had ik wel iets van ‘het is nu wel goed zo!’, maar het wérkte wel. Ik had me nog nooit zo ‘speciaal’ gevoeld, zo in het punt van de belangstelling op een fijne manier. Ik weet ook van deze keer niet meer wat ik heb gekregen of wat we die dag hebben gedaan, maar ik herinner me perfect het heerlijke gevoel dat ik had toen ik uiteindelijk ’s avonds in mijn bed kroop. Geluk … :-)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen