Over Upje.

Follow by Email

zaterdag 25 februari 2012

Weekmenu

Je ziet en hoort het tegenwoordig steeds vaker: mensen die aan weekmenu’s doen. Zij houdt het trouw vol, zij in minder drukke tijden ook, en er zijn nog veel andere blogs waar ik dat regelmatig zie verschijnen maar ik kan er nu even niet opkomen waar zo allemaal. De moraal van het verhaal is gewoon dat je op voorhand al een beetje nadenkt over wat je in de week nadien gaat eten en dat dan – al dan niet enkel voor jezelf – opschrijft. *
Ik heb dat altijd allemaal zeer weemoedig aanschouwd, want ik wilde niets liever dan ook een beetje plannen wat er op ons bord zou gaan komen. Maar mijn allerliefste echtgenoot gromde altijd eens als ik erover begon. Hij werd meestal al slechtgehumeurd als het nog maar ging over beslissen wat de volgende dag te eten, en als hij slecht gezind wordt, ik ook, dus u begrijpt dat ik doorgaans al maar snel weer ophield en ik voelde mij dan maar wat voort een totaal ongeorganiseerde huisvrouw.


Het is nu ook niet zo dat wij geweldig veel variatie in onze menu’s brengen. Met wat geluk denken we er de avond voordien aan om iets van vlees (voornamelijk een variant van kip) uit de diepvries te halen, met nog wat méér geluk doet één van ons het nog de dag zelf, maar vaak gebeurt het helaas ook wel dat niemand eraan denkt en dat we dus hulptroepen moeten inroepen of nog vlug, vlug door de supermarkt moeten hollen.


Maar een tijdje geleden kwam de echtgenoot plots met een formidabel plan. “Als we nu eens elke week al zo’n beetje opschrijven wat we de week nadien allemaal gaan eten, zodat we een beetje gerichter eten kunnen inslaan en vooral niet in de winkel nog moeten nadenken over wat het zal worden?” U fronst uw wenkbrauwen en denkt: “Hoe, had ze dat nu niet al een paar keer gezegd en werd hij daar nu niet altijd slechtgehumeurd van?”? U heeft het juist, lieve lezer, maar samen zijn wij toch wel wijzer dan dat te zeggen, niet? U kent ongetwijfeld ook de manier waarop men met een lieve, maar eerder koppige man om moet gaan: gewoon doen alsof het zijn eigen geweldige idee is en alsof je er nog nooit van gehoord hebt. Het uitgebreid bewieroken en zeggen dat je zijn topplan zeker ten uitvoer wilt brengen.

Om allerlei redenen gebeurde dat nog niet meteen, dus raakte het allemaal wat onder het stof. Ik durfde er niet zo goed weer over beginnen, waardoor we weer helemaal bij af waren.


Vorige week was de maat vol. We stonden in de Carrefour zonder veel inspiratie, waardoor het helemaal foutliep. Ik wist niet waar ik zin in had, dus was voor mij alles goed, zo lang ik niet moest beslissen. Hij wist helaas ook niet wat hij wel zou willen eten, dus was eigenlijk niets goed voor hem. Probleem, patstelling, noem het zoals u zelf wilt. Maar het mondde dus uit in een soort van ruzie waarbij ik zijn neus afbeet, snauwde dat hij dan maar zelf moest bepalen wat HIJ ging eten, maar IK ging iets kiezen wat hij toch niet lustte. Ik gooide hetgeen een begin van een compromis moest worden gewoon weer terug in de rekken en beende woest naar de visstand (he doesn’t eat fish, remember) en daarna naar de groentenstand voor wat groensel dat ik al lang niet meer had gegeten (kieskeurige echtgenoot, weet u nog). Natuurlijk smaakt dat felbegeerde eten in zo’n situatie nog maar een tiende zo goed, en uiteraard voelen we ons allebei toch niet zo optimaal bij dat soort toestanden.

Dus stelde ik – eens thuis en de ergste donderwolken verdwenen – gewoon dat we vanaf dat moment toch echt een planning moesten maken in het vervolg. Als daarvan afgeweken zou worden omdat er plots iemand heel veel zin had in iets totaal anders, was dat geen probleem. Wij koken toch voornamelijk met diepvriesgroenten en –vlees, dus dan maakt het zo niet uit als iets wat langer blijft liggen. Maar als we eigenlijk in niets zin hebben, dan zouden we wél teruggrijpen naar de opgestelde planning. En hopelijk zou er toch ook net iets meer variatie op het menu komen door op voorhand na te denken wat we op tafel zouden gaan zetten. In de supermarkt grijp je toch vaak terug naar altijd dezelfde dingen, maar met een beetje geluk niet meer als er al wat is over nagedacht met de kookboeken en eigen recepten in aanslag.

Wij zijn geen topkoks, en de hoeveelheid ingrediënten is vrij beperkt aangezien mijn lief niet echt veel lust. Maar toch ga ik het hier met regelmaat van de klok neerschrijven. Je hoeft geen honderd verschillende technieken meester te zijn of dagelijks nieuwe experimenten uit te voeren om te mogen vermelden wat je op tafel tovert, toch? U bent niet verplicht om het te lezen, als het u niets zegt. Maar voor mezelf is het wel leuk om het nog eens terug te kunnen zien, zodat we hier en daar ook wat aan recyclage kunnen doen ;-).

D
eze week staat er bij ons op het menu:

zaterdag 25.02
zondag 26.02
U: tomatensoep met mozzarella
E: pistolet met zwanworstjes
maandag 27.02
Soep @ la schoonmama
dinsdag 28.02
Noedels met Wagamamasaus (uit een pot natuurlijk, we gaan nu ook niet overijverig zijn), kip, peultjes, cashewnoten en sjalot
woensdag 29.02
Aardappelen met worteltjes en kip krokant
donderdag 01.03
U: diner met S. @ De Voorspoed in Mortsel
E: cornflakes
VRIJDAG 02.03
Uncle Ben’s rijstzakjes voor in de microgolf – rap rap wegens echt geen tijd omdat we nog naar een quiz moeten

* Deze geweldig kokende dame telt dus even niet mee, want zij kan bij wijze van spreken ’s morgens bepalen welke drie (!) menu’s ze zowel voor de lunch als het diner gaat klaarmaken. Ik ben vol bewondering, maar zoiets is natuurlijk totaal uit den boze voor mijn toch wel minder getalenteerde zelf.

3 opmerkingen:

  1. het lukt jullie wel. Vooraf plannen, basisingrediënten in huis hebben,.. het zijn kleine tips maar het kan wel helpen. Maak eens wat grotere porties en vries ze in voor dagen waarop je minder inspiratie/tijd hebt. Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoe dikwijls reden jullie tot nu toe naar de winkel?
    Alleen die tochten al halveren zal veel helpen.
    Proficiat met je menu.
    Misschien kan de echtgenoot eens een lijst maken van 10 zaken die hij wel echt graag eet.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ik ben benieuwd hoe het lukt me de weekmenu. Wij doen er ook aan, maar meestal is het een week weekmenu en een andere week de diepvries leegeten omdat we geen tijd/zin hebben om een nieuwe weekmenu op te stellen en boodschappen te doen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen