Over Upje.

Follow by Email

dinsdag 6 maart 2012

Bedankt.

Lieve vriendin,

Bedankt. Voor de relatie die wij hebben. We zien elkaar niet vaak, en zeker niet vaak genoeg. Er gaan ook periodes voorbij waarin we weinig van elkaar horen. Maar dan zijn er ook weer andere, waarin de e-mails over en weer vliegen, en dan gaat het echt niet over tien zinnetjes. We schuwen ook geen lastige onderwerpen. Uiteraard is het leven niet bedoeld om te kniezen, maar soms zijn er nu éénmaal dingen die wat minder lopen. En soms is het ook allemaal niet zo duidelijk. Welke kant moet je uit? Wat heeft de toekomst voor je in petto? Dat bespreken we allemaal. Ook als er iets scheefgaat, durven we dat tegen elkaar te zeggen. Dat vind ik heel bijzonder. Zelfreflectie is fijn, maar iemand anders die gewoon eerlijk laat weten hoe dingen op de buitenwereld overkomen, dat is niet alledaags. Ik heb tegen jou al dingen gezegd die ik zelfs tegen de echtgenoot niet zou durven uitspreken, omdat hij zich zwaar aangevallen zou voelen. En anderzijds heb jij ook al wel eens zaken over mij aangehaald, die ik zeker niet van iedereen zou weten te appreciëren. Maar van jou wel, en bij jou wel. Omdat ik weet dat het met goede bedoelingen gezegd wordt. Omdat we allebei op tijd en stond nood hebben aan wat reflectie van iemand ánders dan alleen wijzelf. Ik kan alleen maar hopen dat we dit kunnen blijven doen. Openheid is zo belangrijk om dat te kunnen bereiken; laten horen wat er op je lever ligt, maar ook aangeven als een opmerking hard is aangekomen. Als je vind dat één van beiden gewoon te ver is gegaaan. Of als je het ergens niet mee eens bent. We zijn zo verschillend in veel dingen, maar vaak toch ook heel erg hetzelfde. Ik ben het lang niet met alles eens, maar ik respecteer je om wie je bent. En welke belissingen je in je leven ook neemt, ik zal proberen je erin te steunen.

Bedankt, voor wie je bent voor mij!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen