Over Upje.

Follow by Email

zondag 18 maart 2012

# wijvenweek - Inhaaldag - Die mening

Ik heb het moeilijk met ‘de jeugd van tegenwoordig’. Uiteraard zullen er prachtexemplaren rondlopen, en natuurlijk is het allemaal niet zwart-wit. Maar als ik rond mij kijk, valt mijn mond toch soms open. In de negatieve zin. Het hoeft mijns inziens niet allemaal zo stoïcijns als tijdens de jeugd van onze ouders of grootouders. Het is niet verkeerd om kinderen vrijheden en inspraak te geven, of ze mondig te maken. En dat gevoelens ook belangrijk zijn, is een vaststaand feit. Maar blijkbaar heeft dat vaak als gevolg dat de pubers volledig respectloos worden, geen bevelen meer wensen te aanvaarden en denken het altijd beter te weten.

Natuurlijk liep ik thuis ook vaak met een lang gezicht rond. En uiteraard mopperde ik als mijn moeder me vroeg iets te doen. Maar wees maar zeker dat ik het toch deed. Ik zat ook niet altijd kaarsrecht op mijn stoel in mijn jonge jaren. Maar met de hand op het hart kan ik zeggen dat ik altijd opstond voor ouderen, mensen met een handicap, zwangere vrouwen en kleine kindjes. Ik heb met periodes ook vaak te veel gevloekt en de sh*t vloog iets te vaak door de kamer, en toch was ik altijd vol respect en dankbaarheid. Ik was trots op mezelf als ik iets goed had gedaan. Vandaag hoor ik jongeren op de bus stoeffen dat ze drie Turken in elkaar hebben geslagen. Als ik vroeger iets wilde, moest ik ervoor sparen. Aan twintig frank per week kon dat héél lang duren. Vorige week zag ik een snotneus zijn iPhone tegen de grond kwakken, steeds opnieuw, met als bijbehorende commentaar: “Ons moeder wilt geen nieuwe betalen. Zo zal ze niet anders kunnen.” En laatst zat ik op de tram tegenover een meisje dat aan haar vriendin verkondigde hoe het werkte op school. Tien nota’s is strafstudie, twintig nota’s is een dag schorsing, vijftig nota’s is drie dagen schorsing en bij zeventig nota’s vliegt ge buiten. De manier waarop ze dat zei, klonk alsof ze dat maar belachelijk weinig vond allemaal, en alsof ze al ergens in het derde stadium zat ofzo. Excuseer?! Bij ons was je al crapuul als je twee keer op een jaar strafstudie had gehad. En die kreeg je als je gewoon één keer over de schreef ging, volgens de normen van de school.

Ik heb niet meteen de oplossing, hoor. Soms zie ik één of ander programma op de televisie waar een stel onhandelbare tieners naar een ver land trekt en zich daar moet houden aan de regels van de ouders van daar. Uiteraard gaat dat nooit zonder slag of stoot, maar na een week beseffen ze vaak toch voor een stuk waar het fout zit bij hen. Het lijkt me wat onpraktisch om alle jeugd maar even voor een week of twee naar India, Afrika, … te laten gaan, maar ’t zou misschien nog zo slecht niet zijn. Of de legerdienst terug invoeren, voor zowel mannen als vrouwen, en ze eens laten voelen wat discipline is. ’t Mag wat mij betreft ook vervangen worden door een jaar vrijwilligerswerk in de zorgsector. Eten gaan brengen in een bejaardentehuis, één of ander onnozel taakske in een psychiatrisch ziekenhuis, hulp bij de gehandicapte medemens, zoiets. Ergens geloof ik echt dat dat iets zou uithalen.

Maar goed. Ik merk in mijn omgeving dat steeds meer mensen zich aan bepaalde dingen bij “de jeugd” (leuk, zo eens generaliseren) stoort. Dus als die allemaal proberen hun kinderen weer méér respect bij te brengen, méér dankbaarheid, méér beleefdheid, … misschien komen we er zo dan ook wel?  

2 opmerkingen:

  1. Ik hoor regelmatig in mijn hoofd 'TREKT A BROEK OEP' in mijn hoofd als ik de jeugd zie voorbij wandelen... gelijk heb je, we zullen wel zien wat er van komt? Zijn zullen alleszins verantwoordelijk zijn voor ons pensioen... Het spreekt voor zich dat ik aan pensioensparen doe...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. "En doe die scheve klak van je hoofd."

    Eerlijk?
    Volgens mij ligt het aan hun ouders.
    Die mensen durven niet meer opvoeden. En ik geef toe, opvoeden is best lastig. Maar het helpt wel.

    BeantwoordenVerwijderen