Over Upje.

Follow by Email

maandag 29 oktober 2012

Heerlijkheden.


Kijk, dit is nu net de reden waarom het zo goed is om van die ‘heerlijkheden’ op te schrijven. Op het moment zelf denkt ge: “Oh, dit is de max!”, maar een dag of twee later zijt ge het alweer helemaal vergeten. En dan scrollt ge een heel aantal weken later (’t was begin september in dit geval) nog eens door uw telefoon en daar ziet ge plots iets staan dat dus volledig uit uw gedachten was geschoten, maar dat nu wél weer een vette glimlach op uw gezicht tovert. Hier komt ‘ie dus:

We trokken naar Normandië met onze auto. Voor zulke lange tochten stellen we doorgaans wat cd’s samen. De echtgenoot kiest liedjes, ik ook een paar, we nemen er natuurlijk zoveel mogelijk die we allebei goed vinden. Meneer heeft echter nog een geheime agenda: hij wilt dat ik zoveel mogelijk kan meezingen.

En zo gebeurt het dat je aan nummer 72 zit op de eerste cd, en plots “do, a deer” van The sound of Music door de boxen hoort schallen. En die oogjes maar blinken!

Ik heb heel hard meegekeeld, maar moest intussen toch ook even een krop wegslikken. ;-)

1 opmerking: