Over Upje.

Follow by Email

vrijdag 21 december 2012

Dat vergaan van de wereld.

Ge kunt vandaag uw facebook niet openklikken, of mensen praten erover. Of twitter. Zelfs Jan Becaus had het erover in het journaal: de voorspelling van de Maya’s is niet uitgekomen en de wereld is dus niet vergaan. Dat had ik natuurlijk ook niet echt verwacht en ik vermoed weinigen van ons. Het was eens iets om goed mee te lachen, misschien meewarig te knikken als iemand er toch geloof aan bleek te hechten, maar meer niet.

De media vonden dit natuurlijk weer een mooie gelegenheid om groepen mensen al een beetje preventief te gaan uitlachen, omdat ze geloofden dat een welbepaald dorpje in Frankrijk gespaard zou blijven, omdat anderen peperdure rubberbootjes hadden aangeschaft om zeker te zijn dat ze een gigantische vloedgolf zouden overleven, omdat ze al jarenlang bezig waren hun bezittingen naar één of andere bunker in een berg te verslepen, .. .

Daarnaast haalden vele televisiezenders alle mogelijke films en series boven waarin de wereld verging, misschien nog werd overspoeld door zombies of aliens, en waarin altijd en altijd een klein groepje mensen inderdaad overleeft. Ze zijn gewond, bang, in de rouw om iedereen die is overleden en het is niet omdat ze aan de totale vernieling zijn ontsnapt, dat ze plots veilig zijn.

Maar even serieus nu. Is er ook maar iemand die zou willen dat inderdaad de hele wereld is vergaan, maar dat gij dan veilig zat zo in uw grot of uw bunker of wie weet in dat ene mysterieuze dorp? Want als de grote vernieling dan gedaan is, wat dan? Ge moet zoeken naar eten, op den duur er waarschijnlijk voor vechten ook. Er zijn altijd mensen die de leiding zullen nemen en anderen die braaf volgen, maar hier gaat dat wel niet om een onnozele opdracht op uw werk, hé. Op leven en dood, daarover gaat het. Ge weet niet wat er daarbuiten nog wel allemaal is en in welke staat ge het allemaal zult aantreffen, dus ge zijt bang. Iedere seconde. Als ge uit uw beschutting gekropen komt, kan het zijn dat ge wordt aangevallen door vanalles en nog wat. Dingen die ge niet kent en waarvan ge dus niet weet wat ge ermee aan moet vangen.

Als de wereld echt zou vergaan, dan wil ik dat niet overleven. Geen halve seconde. Hoe graag ik ook leef en nog een jaar of honderd van dat leven wil genieten, laat mij dan maar horen bij die grote groep onwetenden die meteen de eerste seconde allemaal morsdood waren. Deal?

1 opmerking: