Over Upje.

Follow by Email

donderdag 24 januari 2013

Bleit.

Beeld u in dat ge héél veel boeken hebt gelezen en dat ge ergens beloofd hebt daar nog iets meer over te zeggen. Ge waart oorspronkelijk wel van plan om dat altijd te doen meteen nadat ge de laatste bladzijde had gelezen, maar de drukte van het leven maakt dat natuurlijk niet altijd gemakkelijk. Ge hebt dus een kleine achterstand opgebouwd. Eentje van een boek of achttien. Stel u dan voor dat ge op een avond in uw zetel zit en denkt: “Kom, we handelen dat hier af. Dan is het gebeurd en dan kunnen we onze gedachten weer op iets anders richten.” Ge zet u dus aan uw computer en typt erop los. Bij zestien van de achttien boeken weet ge meteen wat ge wilt schrijven, maar bij twee wilt ge nog een beetje langer nadenken. Het leven blijft nogal hectisch, dus het duurt wel wat lang voor ge er nog eens tijd voor hebt. En dan valt de hectiek stil en denkt ge dat het moment is aangebroken om dat ‘nog rap efkes’ af te werken en op uw blog te zetten. Ge voelt al bijna de euforie van de afgeronde uitdaging, van het toch iets minder obsessief hoeven te lezen, van al die mogelijkheden die zich plots aandienen. En dan vindt ge die tekst dus echt nergens meer terug. Ge zoekt op uw huidige pc, op uw oude (one never knows), maar niets. Weg! En dan, hé, dan doet ge dit.

2 opmerkingen:

  1. Ze zijn wel allemaal aan het lachen hé.
    En gingt ge ook niet streepjes onder uw ogen trekken, of heb ik dat mis gelezen?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is zelfs zo zonder boekenbeschrijvingslijst een leuk verhaaltje. Je doet er anderen ook mee lachen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen