Over Upje.

Follow by Email

dinsdag 19 maart 2013

Zangles.

Als ge zangles neemt, dan doet ge dat doorgaans toch omdat ge iets wilt bijleren. Ge weet meestal al wel dat ge kunt zingen - hoewel dat blijkbaar geen vereiste is - en hoopt wat aan techniek te winnen, uw repertoire te vergroten, uw reikwijdte nog net dat beetje groter te maken of misschien wel nog iets helemaal anders. Als ge dan in de les arriveert en nogal bejubeld wordt voor wat ge allemaal doet, dan zijt ge in het begin wel geflatteerd. Ge kunt iets, dat is duidelijk. Blijkbaar ook iets dat zeker niet alle leerlingen gegeven is, want anders was het het vermelden niet waard. Aangezien ge heel vlot noten leest en vaak zelfs op zicht al de tekst op de juiste noten kunt plakken, gaat het ook allemaal bijzonder vlug en de stukken volgen elkaar in hoog tempo op. Ge merkt dat ge gevraagd wordt om hier en daar eens mee te doen aan een optredentje, bij klasconcertjes moogt (moet?) ge een groot deel van de avondvulling voor uw rekening nemen en ge vindt dat allemaal wel tof. Hoewel, soms is het ook eerder gĂȘnant. Die andere mensen doen toch ook maar hun best en dat gij nu per ongeluk nogal juist zingt, is ook maar omdat het u gewoon van nature gegeven is. Die mensen vallen al in bewondering neer als gij eens iets doet, maar dat vindt ge eigenlijk toch een beetje ongemakkelijk. Ge wilt gewoon iemand van de groep zijn, weet ge wel. 

Ge weet dus wel dat ge doorgaans niet vals zingt, dat ge vlot op zicht leest en dat ge een vrij groot bereik hebt. Dat wist ge voor ge naar de muziekschool trok eigenlijk ook al wel. Toch waart ge u er terdege van bewust dat ge nog lang niet als 'een echte' klinkt. Ge had eigenlijk vooral gehoopt om wat meer techniek te krijgen, want ge voelt soms wel dat ge het toch ook niet altijd op de juiste manier doet. Ge weet ook van uzelf dat ge bijvoorbeeld een abominabele ademhaling hebt. Lange zinnen kunt ge alleen met een stiekeme tussentijdse hap lucht, maar eigenlijk voelt ge ook bij gewone, normale stukjes dat die adem, of vooral het gebrek eraan, een probleem zijn. Niet erg, een goed werkpunt dan, niet? Er gebeurt helaas helemaal niets. Gejubel over hoe goed het gaat, acht stukken tegelijkertijd voor vier concertjes in dezelfde periode, maar dat is het dan. Ge vindt dat jammer, eigenlijk. Zelfs al zijt ge een van de beteren van de klas, dan kunt ge toch nog altijd aan dingen werken, hĂ©? 
 
In zo'n geval moet ge dus uw moed bijeenrapen en de leerkracht erop aanspreken. Geen oordeel vellen, maar wel duidelijk aangeven dat ge graag nog het een en ander zoudt bijleren. Dat ge zoudt willen dat ze werkpunten geeft en dat ze u ook een beetje leidt in hoe ge tot een beter resultaat zoudt moeten kunnen komen. 
 
Ik probeer het dus morgen. Wish me luck ... 

1 opmerking:

  1. Ik volg ook al jaren (een jaar of 9, denk ik, maar ik ben de tel kwijt) zangles. Maar bij mij wordt er echt gewerkt aan ademhaling en stemtechniek. En ik vind dat ook echt heel belangrijk. Dus ik wens je veel succes.

    BeantwoordenVerwijderen