Over Upje.

Follow by Email

zondag 1 september 2013

De vakantie en het schooljaar.

“Alé jong, gij studeert toch niet meer en ge hebt toch ook geen kinders die al naar ’t school zouden moeten ofzo, dus voor u maakt dat toch allemaal geen verschil?”, hoor ik menig medemens al denken. Awel, fout! Heel erg fout ... .

Tijdens de vakantieperiode, dan hangt er gewoon een andere stemming. Op het werk, want ofwel zijn de mensen aan het vertellen over de reizen die ze nog gaan maken, of anders over degene die ze hebben gemaakt. Het weer is wat beter, dus iedereen waagt zich al eens op een terras of doet eens een daguitstapke met de kinderen. En zelfs als het niets van dat alles is, dan zijn ze wel beter gezind doordat het verkeer zo geweldig goed meevalt tijdens de zomermaanden en ze dus veel later van thuis kunnen vertrekken en toch nog geweldig goed op tijd aankomen. Veel klanten sluiten ook of hebben het toch rustiger, waardoor ook wij af en toe eens wat adempauze krijgen.

Buiten het werk is het toch ook honderd keer rustiger. Er zijn geen activiteiten meer, behalve eens met een vriendin afspreken of zo hier en daar eens een klein uitstapke doen dat ge helemaal zelf kiest. Ge moet niet persé superhard oefenen voor een pianoles of voor zang of er zijn geen concertjes waar ge absoluut aan moet meedoen. Zelfs de bibliotheek doet zijn best om u een zen-gevoel te geven, want ze verlengen de leentermijn van drie tot zes weken, waardoor er geen stress meer hoeft te zijn om alles tijdig uitgelezen te krijgen. Ge hoort mij niet klagen!

Intussen begint dus het nieuwe schooljaar. Het zou iets rustiger moeten worden dan bijvoorbeeld het vorige, want er vallen wel wat hobby’s weg. Aan het tenniseizoen begin ik maar niet dit keer, want dat loopt tot april en dan zou ik sowieso al de helft missen. Bovendien lijkt het me ook geen ideale sport om uit te oefenen als ge vijf, zes maanden zwanger zijt... . De pianoles is ook geschrapt, maar wel vervangen door privéles. Dat is maar eens om de twee weken, dus er zit toch wat minder druk op. Bovendien gaat het aan het tempo dat ik zelf bepaal, want er zijn geen concerten of examens waar naartoe gewerkt moet worden. Wat er wél overblijft, is dus het wekelijkse halfuurtje zangles en het koor. Ik heb me nog voor één project opgegeven, maar daarna zal het vermoedelijk tijdelijk ook daar niets meer zijn.

Ik ben er niet rouwig om, want mijn energiepeil ligt ver onder nul. Ik wil toch graag mijn vriendinnen af en toe zien, maar te laat thuiskomen (en dan bedoel ik dus: na 22u) is momenteel dodelijk. Als ge dan weet dat ik meestal toch wel een tijdje onderweg ben, beperkt dat de mogelijkheden vrij fel. Daarnaast staan er op het werk een paar héél hectische maanden voor ons, waarvoor ik liefst toch een beetje helder en fris zal moeten zijn.

Zelfs al neem ik zelden vrij tijdens vakantieperiodes, ik kijk er toch altijd naar uit dat de scholen collectief hun deuren sluiten en de wereld even een versnelling lager gaat draaien. Ik moet dus nu ook weer even slikken dat het voorbij is, die relatieve rust. Al zal het natuurlijk nog méér pijn doen als ge uit twee maanden ‘vrij’ weer plots in de dagelijkse schoolroutine moet raken.

Veel succes dus aan alle kinderen, studenten en leerkrachten!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen