Over Upje.

Follow by Email

maandag 14 oktober 2013

Gieren.

In een hotel aan de Blankenbergse kust raakten we er niet over uit hoe groot het bed in onze kamer nu zou zijn. Is dit dan 1m80, zoals het nieuwe bed dat we gekocht hebben? Of zou het toch 2m zijn? De echtgenoot had een lumineus idee: “Ik ben 1m80, dus als ik mij hier nu uitstrek, dan gaan we het weten, hé!” Wat het resultaat was, dat kan ik me al niet meer herinneren, maar dat ik me een breuk gelachen heb toen ... dat dus wel.

Vandaag deden we in pure wanhoop nog maar eens een paar babywinkels aan (we slagen er niet in om in eentje alles te vinden wat we nodig hebben, of althans niet naar onze smaak). In de laatste winkel waren eigenlijk best wel wat kamertjes die we er leuk vonden uitzien, hoera! Er stonden alleen vaak geen afmetingen bij, wat het uiteraard een beetje moeilijk maakt. Onze toekomstige babykamer is niet meteen gigantisch en er zijn dus toch enkele beperkingen. Uiteraard willen we die ruimte zo efficiënt mogelijk benutten en hopen we er toch een driedeurskast in te krijgen. Niet alleen voor kleertjes, maar ook voor speelgoed en andere rommel die zo’n baby / kind ongetwijfeld met zich meebrengt.

Oh kijk, deze kamer vind ik ook nog wel supermooi, liefje!, zei ik. Hij twijfelde. “Ja, ze is wel heel mooi, maar die kast ziet er nu toch wel extréém groot uit, hé.” Hmm, hmm, ik kon het niet helemaal ontkennen ... . We probeerden met andere kasten te vergelijken waar wél afmetingen bijstonden, we probeerden in te schatten hoeveel groter de kast was dan de commode, etc etc, maar we raakten er toch niet helemaal uit. “Ik gok dat die toch 1m60 is”, opperde de echtgenoot, “maar dat gaan we alleen maar zeker weten als ge u efkes op de grond legt, hé!” De eerste keer lachte ik eens en we togen verder de winkel door. Bij de tweede ronde herhaalde hij het nog eens: “Sja, als ge u niet op de grond wilt leggen ... “. Ik keek eens rond of er niemand was, maar dat was niet het geval. Ik eiste dat hij me terug recht zou helpen en hup ... daar lag ik dan, languit op de grond, om te concluderen dat de kast inderdaad mijn lengte had; 1m60.

Intussen lagen wij wel met zijn tweetjes volledig in een deuk, uiteraard. En de komende vijf minuten raakten we er zo ongeveer niet meer uit. We hebben ons eigen, blijkbaar betrouwbare meetsysteem! Alleen is het niet helemaal bruikbaar in drukke ruimtes met veel mensen ;-).

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen