Over Upje.

Follow by Email

zondag 27 oktober 2013

Hoe zit dat hier.

Omdat ik al wekenlang denk dat ik ook dringend nog eens iets anders moet schrijven dan alleen maar over de baby, maar omdat het leven tegelijkertijd ook zo hectisch is en ik mijzelve gruwelijk voorbijloop en er dus geen tijd of energie overblijft voor prachtige blogposts, doe ik even mee met het lijstje vanLilith. Een opsomming van een paar puntjes, zodat jullie toch nog zo’n beetje meezijn, zoiets!

Lezen: Zoals de echtgenoot vanochtend zeer terecht opmerkte; ik lees tegenwoordig bijna niet meer. Boeken gaan ongelezen terug naar de bibliotheek, exemplaren uit ons eigen gamma die op mijn nachtkastje liggen die worden daar voor een paar weken of maanden geparkeerd, mijn e-reader raakt ook niet echt gebruikt. Vandaag hadden we voor het eerst sinds tijden zo goed als geen verplichtingen, dus heb ik ‘Vrijdag’ van Loes den Heuvel in één ruk uitgelezen. Ik vond het niet schitterend ofzo, maar het is altijd beter dan niets!

Blij met: knopen die eindelijk doorgehakt geraakt zijn. Met de echtgenoot die Odiel ook voor de eerste keer kon voelen en dan vooral zijn reactie erop, alsof er een bom ontploft was in mijn buik, ofzo. Het sinterklaasseizoen dat stilletjesaan al begint aan te breken, met kilo’s mandarijntjes, sinaasappels, hier en daar wat speculaas ... . Een schoonvader die hier de deurstijlen gaat komen afschuren terwijl wij op ons werk zitten. Het nieuwe bed dat nu echt héél bijna gaat komen. Een schoonmoeder die hier zelfs iedere wéék komt poetsen en strijken als wij er niet zijn, dat maakt mijn leven echt tienduizend keer aangenamer! De momenten waarop de tranen over mijn wangen lopen van het lachen, meestal veroorzaakt door een stommiteit van mezelf of door iets wat de echtgenoot doet.

Eten: Alweer kerstomaatjes. Die staan hier nog altijd minstens drie keer per week op het menu, gewoon omdat ze zo gemakkelijk zijn. Eventjes onder de kraan, in een bakske zwieren en mee naar het werk. Of als ik ’s ochtends te laat ben opgestaan, doe ik dat wassen gewoon op het werk. Een kwakske mayonaise erbij en dat smaakt altijd, vind ik.

Bezig met: het proberen rekken van een zondagavond en vooral niét te denken aan de komende werkweek. Ik moet namelijk iemand beginnen opleiden en ik heb er nul komma nul zin in. Daarnaast hebben we iedere avond iets aan de hand, dus het wordt sowieso weer kunst- en vliegwerk van de bovenste plank. Maar op deze zondagavond mag ik gewoon in mijn zetel liggen, een beetje kijken naar de samenvattingen van Dagelijkse Kost, nog een beetje doelloos staren naar wat andere tv-programma’s en verder hoef ik helemaal niets. Of toch, een wasmachine leeghalen en in de droogkast stoppen, maar met een kléin beetje geluk krijg ik mijn liefste wel zo ver dat hij dat doet. ;-)

Plannen: Afspreken met een vriendin, de mens van de CM ontvangen zodat mijn echtgenoot bij dezelfde mutualiteit aangesloten kan worden, een etentje bij vrienden, een bezoekje aan de gynaecoloog. Eens iets koken met de spaghettipompoen die we vorige week verkeerdelijk hebben gekocht; schitterende recepten zijn zeker welkom. De toekomstige babykamer uitruimen en inventariseren wat er hier allemaal in onze kasten en in de keuken ligt, om uit te maken wat er wegkan om plaats te maken voor de spulletjes van Odiel. Iedere dag op tijd naar huis gaan en mijn laptop op het werk laten. Gezond eten, gezond eten, gezond eten. (Klein werkpuntje, merkt u het?) Naar de boekenbeurs gaan ook wel, een nieuw bed ontvangen,  

 

2 opmerkingen:

  1. Klinkt bekend. Ik blog zelfs niet meer. :-)
    En ja lezen, vorig jaar las ik zestig boeken, nu heb ik al twee maanden geen boek aangeraakt. :-(

    BeantwoordenVerwijderen
  2. wat is een spagettipompoen?

    BeantwoordenVerwijderen