Over Upje.

Follow by Email

vrijdag 15 november 2013

27 weken.


Extra gewicht: + 5kg en een paar honderd grammen

Uitspraken van anderen de afgelopen weken:

-          “Oh, maar gij zijt buiten uw buik nog helemaal niks bijgekomen, hoe kan dat?!” (de vriendin die ik iedere maand zie en die mij al in alle mogelijke formaten heeft gekend)

-          “Maar seg, buiten uw borsten en uw buik zijt ge nog helemaal dezelfde. Super!” (de vriendin die ik al maanden niet meer had gezien, omdat we elkaar normaal alleen op de tennisles zagen ... die ik nu uiteraard niet meer volg)

-          “Oh, ge zijt toch helemáál niet dik geworden?! Ook helemaal niet opgeblazen ofzo!” (de twee vriendinnen waarmee ik ging lunchen en die ik al héél lang niet meer had gezien)

Misschien moet ik hier even iets rechtzetten: als ik het erover heb dat ik ontplof, keihard uitgezet ben, of weetikveel, dan gaat het inderdaad voornamelijk over die buik. Of eventueel mijn borsten. Voor de rest heb ik voorlopig inderdaad niets te klagen. Ik pas nog in hetzelfde maatje als voorheen en als ik mijn broeken niet zou moeten dichtkrijgen, zou ik nog altijd in die van voor de zwangerschap passen. Hopelijk blijft het zo!

Maar ook nog, door de verkoopster in Noppies, waar ik toch maar eens op zoek ging naar een fatsoenlijke bh:

-          “Ja, maar u moet niet meer lang, zeker, dus echt veel groeien zullen uw borsten niet meer?” Waarop ik kleintjes moest bekennen dat ik nu nog maar net 27 weken ben en dus toch nog een hele tijd te gaan heb ... Laten we zeggen dat ze verschoot.

-          “Mevrouw heeft een zware boezem, dus ga maar zeker voor ruim genoeg.” Zware boezem, ik?! In normale tijden heb ik een cupje B en eigenlijk draag ik soms nog steeds de bh’s van voor de zwangerschap! (Ik ben er wel buitengekomen met een véél grotere maat, hopelijk heeft het ook effect!)

Ook wel een leuke was de collega, toen ze me in het verlengde weekend niet had gezien en we afgelopen dinsdag opnieuw samen gingen lunchen: “Amai! Gij zijt op die drie dagen precies ineens keihard bijgekomen! Alé, uwen buik dan, hé!” Gek genoeg had ik zelf ook dat gevoel ... . Toen ik het ’s avonds tegen de echtgenoot zei, bekeek hij mij eens en beaamde het ook. “Maar het is wel nog zo lang, liefje!”, verzuchtte hij enigszins angstig.

Kwaaltjes:

-          dat carpaal tunnelsyndroom daar

-          verschrikkelijke pijn iets onder de schouderbladen – vandaar dat ik dus toch maar eens op zoek ging naar fatsoenlijke bh’s

-          op sommige dagen doet gewoon echt álles pijn. Gelukkig waren het tot nu toe nooit verschillende dagen na elkaar.

-          rampzalig slecht slapen

Nieuwe ervaringen:

-          in de zetel liggen en plots een schopje zién gebeuren ... wel grappig!

-          voor de eerste keer in mijn leven een bh gekocht met alles erop en eraan, en dus niet vlug iets meegescharreld uit de zeeman of eventueel nog de etam. Mét opmeten, mét commentaar door heel de winkel, mét een verkoopster die mee in mijn kotje kruipt om te beoordelen en die dan aan alle kanten aan die bh zit te trekken én die zelfs met haar handen vanboven in die bh gaat om te zien of er nog voldoende ruimte overblijft. Toch een aparte ervaring ... .

-          mensen die hun afgrijselijke bevallingsverhalen beginnen te delen als ze horen dat ge zwangr zijt en het derde trimester nadert ... .

-          de mensheid die plots vindt dat ze ten allen tijde aan uw buik mag komen. Van sommige mensen kan ik dat verdragen, van anderen helemaal niet. En nee, beste ex-collega die ik voor onze laatste afspraak al anderhalf jaar niet meer had gezien, gij hoorde nu eigenlijk niet echt bij de groep waarbij ik het ok vond. En dan zeker geen tien keer op een avond!

-          toch een zekere vorm van nestdrang? Ik wil dat alles hier stilletjesaan in orde geraakt, maar vooral ook dat we onszelf iets beter weten te organiseren. Voor ons tweetjes steekt het allemaal niet zo nauw, zeker, maar met zo’n kleintje erbij zal het toch andere koek worden. Afgelopen weekend heb ik dus toch het één en ander opgerommeld, omdat ik het niet meer kon aanzien. (Neenee, het ziet er hier nu niet plots georganiseerd of ‘clean’ uit, maakt u geen illusies!)

Kledij:

-          broeken worden echt een crime. Kunnen ze die echt niet beter ontwerpen, zodat ze onderaan de buik niet gruwelijk gaan knellen/pîjn doen? Kleedjes, kleedjes, kleedjes dus maar weer. Soms hebben mijn kousenbroekenbenen het wel al frisjes, dus dat belooft voor de komende maanden.

-          omdat ik eigenlijk niets echt ‘gemakkelijks’ had om bijvoorbeeld mee in de zetel te hangen of hier in huis mee rond te lopen, heb ik een paar ‘leggings’ en afgrijselijk lelijke, maar wel makkelijk uitziende dingen gekocht. Ik heb momenteel zo’n combinatie aan. De conclusie: nul komma nul sexy, maar wél comfortabel. Ik vermoed dat ik er vanaf nu in zal kruipen van zodra ik thuiskom van het werk!

Vooruitgang in de voorbereidingen:

-          de tekst voor het kaartje staat min of meer op punt ... Nu moeten we enkel nog eens tot bij die drukker geraken voor een proefdruk.

-          de echtgenoot is in gang geschoten met de schilderwerken. Hij haat het met elke vezel van zijn lijf en ik heb er wel mee te doen. Voor mij hoefde alleen de kinderkamer geverfd te worden, maar hij vond dat ook de deurstijlen over het hele huis absoluut gedaan moesten worden. Dat is hij dus nu aan het doen en daarna komt pas de kamer. Tsja, IK heb dat niet gevraagd, hoor ... .

-          gisteren kreeg ik plots telefoon van mijn jongste zus (de meter) dat ze bij de peter zat en dat ze een paar dingetjes moest weten, omdat ze bezig waren met brainstormen over de doopsuiker. Zij zullen dat namelijk op zich nemen. Ze zijn er alvast goed op tijd bij ... ;-).

-          het Wijnegem shopping center is zo ongeveer leeggekocht. In maatje 56 en 62 kan ik me nu echt niet voorstellen dat Odiel ooit iets te kort gaat komen!

 

 

3 opmerkingen:

  1. Zo leuk om te lezen! En zo herkenbaar! Vooral die broeken die onderaan de buik spannen, irritant!
    En ik wou dat ik ook zo'n man (of niet ;-)) had die spontaan éxtra werk wilde doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben volgens mij een giga stress mama...; we zijn nu in week dertien..... en we schilderwerken starten volgende week. De mail naar de grafisch ontwerpster voor ons kaartje staat klaar... volgens mij ben ik te stressy.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @Miss: Ge moet er wel een rothumeur bijnemen ... *ademt efkes in en uit* ;-)
    @Alice: Dat was hier mss ook wel ietske verstandiger geweest......

    BeantwoordenVerwijderen