Over Upje.

Follow by Email

zondag 25 mei 2014

Ik was één van hen.

Ik zal het maar bekennen: ik hoorde bij die dertig procent. Bij de groep mensen die vorige week nog niet wisten aan wie ze hun stem zouden gaan geven vandaag. Het is niet dat ik er nog niet over had nagedacht, hoor, verre van. Het probleem is gewoon dat ik, net als altijd, mij bij heel veel partijen in een deel van hun standpunten kan vinden, maar ook in een deel totaal niet. Een mens denkt dan soms ‘ik zal eens wat meer naar de politieke programma’s op tv kijken of in de kranten en de politieke sectie niet meer links laten liggen’. Jongens, jongens, compleet mottig werd ik daar dus van. Blijkbaar is het vandaag de dag de bedoeling dat ge als partij een andere partij uitkiest om te viseren en alles wat die dan zeggen volledig af te kraken. De politici zelf zijn daar gruwelijk in, maar hun achterban is vaak nog duizendmaal fanatieker. Mijn facebook werd overspoeld. ‘Stem zeker op partij X!’. ‘Weg met partij Y’. ‘Als ge op partij Z stemt, zijt ge gewoon lomp’. En iédere keer als er één of andere politicus weer eens een ietwat straffere uitspraak had gedaan, kwam er een golf reacties. Verontwaardigde, of net instemmende. Moé word ik daarvan. Ik heb er alle begrip voor dat Janneke liever voor de CD&V stemt en Mieke dan weer voor de N-VA en de Jos misschien wel voor de Groenen en Josephine dan misschien weer voor de S.PA. Wat ik niét begrijp, is dat dat allemaal zo agressief moet. Het maakt dat die hele vorte politiek mij steeds minder zegt. Doe eens normáál, zou ik zeggen.

Vanochtend was ik er nog steeds niet uit, moet ik toegeven. Ik had mezelf voorgenomen mijn stem eens een keertje niét te laten leiden door bepaalde figuren, want dat heb ik in het verleden al te veel gedaan. ‘Ik ben het met dat en dat wel niet echt eens, maar persoon zus vind ik precies wel competent.’, dacht ik dan. Als het dan puntje bij paaltje kwam, had ik achteraf meestal toch eerder spijt van mijn keuze. Er zijn een aantal mensen waarop ik zeker niét wil stemmen, maar dat is dan meer omdat hun kop mij niet aanstaat of ik hun dwaas gekakel niet langer wil moeten aanhoren. Ik wil er niet toe bijgedragen hebben dat hij of zij dan met een smile op tv zal verschijnen. ;-) Dit keer zou ik het anders doen. Ik zou op een programma stemmen en niet op een persoon. Helaas pindakaas, met die programma’s raakte ik er gewoon niet uit. Ik wil een mix en ik sta achter geen enkele partij écht.

Ik heb dat dus ook weergegeven in mijn stem. Ik kleurde het bolletje van drie verschillende partijen. Dewelke, dat ga ik niet aan uw neus hangen. En nu moet ik eens gaan kijken hoe de rést van België erover heeft gedacht ... . Verkiezingsshow, here I come!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen