Over Upje.

Follow by Email

donderdag 28 augustus 2014

Maandbrief - zeven maanden.

Lieve Kasper,

Deze keer gaan we uw maandbrief eens onderverdelen in wat puntjes, kwestie van hopelijk de lengte van dit ding wat in te perken. Ge weet dat nog niet, hé vent, maar uw moeder is niet zo goed in beknopt schrijven. Vandaar!

Liefde: Het is onwaarschijnlijk, maar toch echt waar; ge hebt uw eerste crush te pakken en hij is nog wederzijds ook! Het enige lastige aan dat zaakske is het leeftijdsverschil. Het gaat om uw verzorgster in de crèche. Als we nog maar voor de deur staan en zij komt aanlopen, dan begint ge keihard te lachen. Zij rukte u vandaag bijna uit mijn armen en zei toen verschrikt: “Oh sorry, woudt gij hem zelf nog vasthouden?”, waarop ik lachte dat ik alleen uw jas even wou uitdoen en toen zei ze: “Maar dan mag ik hem toch al pakken, hé?” Ze is drie weken met vakantie geweest en alle crèchedames beaamden dat gij haar superhard herkende toen ze weer ten tonele verscheen. Ge zijt een pateeke, gij! Uw vlam is niet overdreven intelligent, denk ik, maar ze is wel heel lief. Ze doet wat ze kan voor u en dat is het belangrijkste. Laat u maar goed door uw grote vriendin vertroetelen.

Op onderzoek uit: Uw box is veel te klein geworden voor u. Ge rolt in alle richtingen en knalt daar natuurlijk meteen tegen de zijkanten van dat ding. Ge zit soms ook vast met uw voetjes tussen die spijlen en dan is het weer mama of papa to the rescue. Uw favoriete plek is uw speelmat. Die is minder afgebakend, dus als ge daar ergens af wilt rollen, dan is er niemand die u dat belet. Soms komt ge wel ruw in aanraking met de maxi cosi of met de kast, maar daar zult ge dan toch moeten mee leren omgaan. Tegenwoordig zijn ook de koude en harde stenen geen onmogelijk terrein meer. Papa zal dus heel dringend het stopcontact moeten beveiligen, want het is echt maar een kwestie van tijd tot ge nog veel verder op onderzoek uitgaat! Als er ergens iets ligt dat ge wilt hebben, dan zult ge het krijgen, dat is al lang duidelijk. Ge rolt ernaartoe, ge ligt op uw buik en strekt u tien keer na elkaar uit terwijl ge op uw voetjes steunt, en zo raakt ge dan toch centimer voor centimer dichter. En als er wat frustratie bij komt kijken, dan steekt ge uw poep in de lucht, leunt op uw voeten en ... terwijl ge dan verwacht dat ge zoudt gaan kruipen, doet gij één of andere wormbeweging en doet dan nog een halve rol, tot ge bij het gewenste voorwerp zijt. Uw vader en ik lachen ons echt soms een kriek, zijt daar maar zeker van!

Alleen spelen: Echt waar, mijn vriend, ge doet dat tegenwoordig fantastisch. Ge hebt begrepen dat er zoveel te ontdekken valt, dat speelgoed véél mogelijkheden heeft, dat een beetje vertellen tegen uw speeltjes ook wel tof kan zijn en vooral dat kindje dat altijd in uw spiegel opduikt is uw grote vriend. Als ge uitgeslapen, that is, maar we klagen niet. Ge doet dat gewoon schitterend! Uiteraard mogen we niet te ver weglopen, want dan krijgen we een concert. Niet dat we het heel erg vinden om in de buurt te blijven, want het is zo fascinerend om te zien wat ge allemaal doet.

Slapen: We zijn nog steeds verbaasd, hoewel ge het intussen toch al een hele tijd goed doet. We kunnen er nu doorgaans vrij zeker van zijn dat ge gewoon gaat slapen als we u in bed stoppen. Ge moet wel moe genoeg zijn en we moeten het juiste moment uitkiezen, maar dat houdt het spannend. ;-) ’s Avonds is het al helemaal geen probleem; dan zijt ge meestal zo uitgeteld, dat uw ogen al wegdraaien van zodra we uw slaapdoekje tegen uw gezichtje leggen. Ge rolt dan op uw zij en dan weten we dat het goedkomt. Sinds een paar weken slaapt ge trouwens ook ’s nachts in uw groot bed. Overdag werden dutjes daar al gedaan, maar nu is uw wieg dus helemaal niet meer nodig. De overstap naar uw groot bed is eigenlijk vlotjes verlopen, hoor! Alleen die nachtvoeding, die blijft. En de ontelbare tutterugduwingen ook. We geloofden éventjes dat we op goeie weg waren, trouwens. Vorige week hebt ge verschillende dagen na elkaar gegeten tussen 23u en 24u en dan sliept ge tot ergens tussen 5 en 6. Ja, daar waren we al blij om. Maar intussen is het weer helemaal om zeep en dat begint echt te wegen. Misschien toch een klein werkpuntje van maken, jongen?

Ontdekking van de maand: Als we u eerst een lange dut laten doen, dan kunnen we met u naar overal. Zélfs naar feestjes met veel mensen en nog meer lawaai. Tot het moment dat ge opnieuw zoudt moeten slapen, that is, maar het is een ware openbaring. En een heerlijke opluchting!

Tanden: Twee zijn er door en nummer drie zit precies al klaar! Gelukkig hebt ge er niet al te veel last van gehad of toch niet dat wij het gemerkt hebben. Het enige grote verschil dat we zien, is dat ge nu op tutjes en flesspenen zit te bijten. Als het dat maar is ... ;-)

Lengte en gewicht: De laatste keer dat we naar K&G gingen, bleek dat ge niet meer helemaal op uw gewichtscurve zat. De computer gaf nog geen rood lampje (alarm alarm dus), maar wel een oranje – moet in de gaten gehouden worden. Ge zijt een wreed actief bazeke en dat zag die verpleegster toen ook wel, dus dat stelde haar gerust. Geen reden tot paniek, maar we moesten het wel wat in het oog houden. Nu namen wij u normaal al wel eens mee op onze gewone weegschaal, zo kregen we op zijn minst toch een idee van hoe het met uw gewicht stond. Alleen had die dan weer net de geest gegeven en we hadden dus een paar weken geen materiaal. Toen we een nieuwe kochten, bleek die ook zo onbetrouwbaar als de pest, maar ze wekte alvast toch de indruk dat ofwel zelfs waart afgevallen of anders alvast heel weinig bijgekomen. Ikzelf was niet ongerust, want ge eet gewoon goed en ge zijt vrolijk en actief ook. Uw vader geloofde mij wel, maar wilde toch graag eens een extra meting gaan doen bij K&G. Voor zijn gemoedsrust. Mwoeha. Ge zijt nu 66cm en weegt 6850gr, wat maar 90gr meer is dan exact een maand geleden. Hmm, da’s niet zo schitterend, makker. Ge zijt compleet van uw curve gedonderd, maar blijkbaar zijt ge nu wel eindelijk ‘in verhouding’. P7 ofzo voor zowel lengte als gewicht. Het moet zeker opgevolgd worden, maar nog steeds geen reden tot paniek. Okido, daar heb ik namelijk ook geen zin in!

Grappige dingetjes: Als uw vader zijn stoppelbaard laat staan, dan raspt gij daar continu uw handes aan. Het moet zijn dat ge wéét dat die baard er is, want bij mij hebt ge dat nu nog nooit gedaan. (Chanceke :P) Bij mij knijpt ge dan weer keihard in mijn kaken, iets dat ge bij uw vader niet doet. Ge lacht ook heel makkelijk en het is onmogelijk om bij uw geschater een slecht humeur te behouden. Thanks, hunnypup, het wordt geapprecieerd! Ook in de crèche houden ze van uw vrolijkheid. En het is absoluut zeker dat ge later fotomodel gaat worden; van zodra wij een camera bovenhalen, kijkt gij récht in de lens en haalt uw mooiste lach boven! Ge zijt toch ne speciale, hoor ...

Maar, speciale van ons, ge doet het tegenwoordig gewoon heel goed. We genieten met volle teugen en zien u iedere dag liever. Ge zijt de max, patatje!

Dikke zoen,
Mama

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten