Over Upje.

Follow by Email

vrijdag 17 oktober 2014

Twee vliegen in een klap: #Projectblogboek en D’ruitdaging.

Ik keek nog maar voor de zoveelste keer om mij heen en ik dacht: “Ik ben het kotsbeu! Er moet iets veranderen.” Nee, ik ging de echtgenoot niet buitensmijten en ook de zoon mocht toch nog wel blijven. De rommel, beste mensen, daar heb ik het over. Op dit moment is het absoluut rampzalig, want de poetsvrouw is door ziektes hier en daar al drie (!) weken niet kunnen komen. Het moment waarop ik het weer eens niet meer kon zien, was echter al een hele poos geleden. Het ging mij niet eens om de vuilheid van mijn kot – ah nee, als ze dat elke week voor u poetsen, valt dat best wel mee – en zélfs niet over de rommeligheid – ook hier: als ze iedere week komen poetsen moet ge toch al minstens wekelijks opruimen, maar wel over het feit dat er zo veel dingen in huis zijn die we echt, echt, echt niet nodig hebben. Ze zijn misschien stuk, of we hebben dat in duizendvoud, of het ligt hier gewoon al jaren doelloos te liggen. Ge begrijpt waar ik naartoe wil.

Toevallig las ik net op dat moment dat iemand mails liet binnenkomen van Flylady. Ik snuisterde wat rond op de website en schreef me in. Ik wil mij natuurlijk niet moeien met uw e-mailbeleid, lieve lezer, maar eh ... niet doen dus. Tenzij ge het tof vindt om tientallen nieuwe berichten per dag toegestuurd te krijgen, waarvan 99% reclame, zelfbejubeling en dat soort gedoe. Mijn bescheiden mening, uiteraard. Daar ben ik dus niet in geïnteresseerd. De tips zijn absoluut nuttig, maar ik vond dat de dame in kwestie het toch allemaal nét iets te groots zag. Ze stuurde echter ook tips voor de kinderen en die waren meer op mijn maat geschreven. “Ga naar je sokkenla en kijk welke sokken geen paar meer vormen, welke er echt te schandalig uitzien en welke niet meer passen. Gooi die allemaal weg en leg de rest terug netjes per paar.” Kijk, daar kan ik iets mee. Of “Ga naar je slaapkamer en kijk eens rond wat er niet thuishoort. Denk aan snoeppapiertjes, lege glazen, vuile sokken.” Herkent u het ook niet? Elk van die taakjes is duidelijk, duurt geen halve eeuw en klinkt dus doenbaar. Die tips heb ik allemaal bijgehouden, maar na een tijdje merkte ik wel dat ze regelmatig terugkwamen. Da’s ook niet slecht, want zo kan het natuurlijk  niet zo geweldig ontsporen. Toch betekende het voor mij dat ik me dus uitschreef voor de dagelijkse mails van mevrouw Flylady.

Toch bleef ik een beetje op mijn honger zitten. En toen zag ik plots het licht. Ik las over D’ruitdaging. Als ge u aanmeldde, zoudt ge de hele maand oktober mails krijgen met een opdracht per dag. Doel van de hele zaak: zoveel mogelijk buitengooien, want er vielen punten mee te verdienen. Al vanaf de eerste mail voelde ik dat het goed zat. Dit waren taken naar mijn hart. De kids challenges voor volwassenen, zoiets. Alleen raakte ik niet in gang, want de zoon werd ziek, de echtgenoot, dan weer de zoon, dan ik, ... . Daarnaast was het gewoon druk, ge kent dat wel. Toch wil ik ervoor gaan. Niet met een opdracht per dag, dat lukt me nooit. Dan zal dit weer een stille dood sterven. Wel als nieuwe uitdaging voor mezelf: alle opdrachten uitvoeren, maar dan op mijn eigen tempo.

Zoals al eerder gebleken is, werken dat soort uitdagingen voor mij in twee richtingen. Ze geven me meer schrijfvoer, waardoor die blog hier toch af en toe nog wat stuiptrekkingen kan krijgen. Doordat ik erover schrijf, heb ik dan ook weer een stok achter de deur om er echt voor te gaan. Ik wil vooruitgang zien, alleen al om het te kunnen komen vertellen. Alleen zou dat dan natuurlijk betekenen dat ik stukken uit haar mails zou moeten overnemen. Aangezien Hilde met Yourganize natuurlijk ook gewoon geld verdient, wist ik niet of dat wel zou mogen. Wie niet waagt, niet wint, dacht ik deze keer, en ik stuurde haar gewoon een mailtje met de vraag. En kijk, het mag!

Er is dus een nieuw project geboren, project D’ruitdaging. Het zal niet altijd evident zijn, want op veel medewerking van de liefste echtgenoot hoef ik niet te rekenen, vrees ik. Die houdt niet van dingen in stukjes opdelen en wilt meteen drie dagen op rij alles tegelijkertijd onder handen nemen. Of ook niet, maar dat is een detail. Ik zie mogelijkheden als het om ‘taakjes’ gaat. Ik ga er dus voor ... !

En weet ge wat mijn oog dan plots zag, toen ik nog eens door het formidabele blogboek ging? Dat dit #projectblogboek nummertje 26 is. Twee vliegen in één klap dus!
 
 

2 opmerkingen:

  1. Succes met D'ruitdaging! ik had me ook al opgegeven! maar ik doe de opdrachten ook op mijn eigen tempo, iedere dag heb ik geen tijd voor en geeft teveel druk; en ik heb al gemerkt: weggooien doet deugd en geeft rust in je hoofd! Ben benieuwd naar je ervaringen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt! Mentaal ben ik me aan het voorbereiden, nu nog echt actie. ;-)
      Hoe staat het ermee bij jou?

      Verwijderen