Over Upje.

Follow by Email

woensdag 8 oktober 2014

Up en de moderne wereld: een terugblik [deel 1].

Er was eens een tijd, beste kindertjes, waarin lang nog niet iedereen een computer bezat. Aangezien mijn ouders nu niet meteen tot de hipperen van de samenleving behoorden, waren wij dus ook zo’n gezin. Toen ik op een bepaald moment in het vierde middelbaar informatica zou krijgen, besloot mijn vader om een aftands geval van zijn werk mee naar huis te nemen. Vandaag zou dat diefstal zijn, toen was dat allemaal normaal. Goed, vijf enthousiaste dochters vlogen op dat ding en ... speelden vooral mijnenveger en patience en maakten de meest kunstzinnige creaties in het überhippe paint. Hier en daar typte er al eens iemand iets in wordperfect, maar dat was meer om eens te kijken hoe dat allemaal in zijn werk ging. Het grote moment van de informaticalessen was dus aangebroken en mijn mond viel toch wel even open. Niks wist ik ervan. Ondanks geduldige uitleg was het mij toch allemaal niet zo duidelijk. “Ge moet oefenen”, had de leraar gezegd en zo geschiedde. Moest ge me vandaag vragen om het te doen, ik zou het niet kunnen, maar ik slaagde erin om dat hele verdomde wordperfect te laten verdwijnen van onze huiscomputer. Uiteraard bezat ik niet de skills om het terug te toveren, dus we moesten dan maar zonder verder. Met Kerstmis was er dus een examen informatica en ik sidderde en beefde. We zouden een boomstructuur moeten maken en aanpassen en ergens op die pc zouden we dan de tweede grote opdracht vinden. Iets met tekst in ’t vet zetten of schuingedrukt, een beetje tekstopmaak dus. Er was heel hard op gehamerd dat ge nooit, nooit, nooit mappen mocht verwijderen uit uw boomstructuur, want dan zou alles wat daaronder zat ook mee verdwenen zijn. Vandaag zou iedereen u staan aanstaren voor zo’n opmerking als koeien die naar een voorbijrazende trein staren, alsof ge van Mars gekomen waart met zo'n opmerking, maar toen was het volkomen normaal dat zulke raad gegeven werd. Ge voelt het natuurlijk al komen, hé. Up zat examen te doen en bakte er niets van met heel die verdomde boomstructuur. Ze raakte wat in paniek en verwijderde een mapje. Nu nét toevallig dat ene mapje waaronder de tweede tekstverwerkingsopdracht verscholen zat. Hoera! De helft van de punten weggegooid, goed bezig. Het eindresultaat was dus ook simpel: ik haalde 39 percent met dat kerstexamen. Waar ik nog die 39 bijeengesprokkeld had, als ik één opdracht niet had kunnen maken en een andere gewoon niet kon? Bij de theorie, hé mannen. Gelukkig dat dat er tenminste nog was!

1 opmerking:

  1. Zwijgt, wij krijgen informaticia van Zuster Philippe, een bijgeschoolde non die het niet naliet om je te kleineren voor heel de klas, vreselijke vrouw! Ze gaf Acces in het 5e middelbaar en bij het examen had ik iets fout gedaan met het opslaan...resultaat: opnieuw komen doen in de vakantie.....verschrikkelijk!

    BeantwoordenVerwijderen