Over Upje.

Follow by Email

maandag 10 november 2014

Afgelopen week was er eentje waarin ...

  • Kasper een keelontsteking had en ik heel hard hoopte dat wij zouden ontsnappen.
  • ik een orthopedist bezocht die waarschijnlijk mijn carpal tunnel gaat opereren
  • ik dacht dat ik misschien wel eens koorts kon hebben, me ook heel belabberd voelde en toch verderwerkte want geen tijd. Om halfvier toch naar huis trok met de woorden: ik voel me niet zo goed, ik denk dat ik misschien een urineweginfectie heb, niks ergs, morgen hoop ik er weer te zijn.
  • ik bij thuiskomst 40° koorts had.
  • ik voor het eerst onverwachts iemand anders de zoon moest laten afhalen en dan ook nog de crèche niet te pakken kreeg om hen te verwittigen.
  • de dokter elke vezel van mijn lijf onderzocht, want hij vond mijn klachten niet meteen op een urineweginfectie wijzen. 
  • hij niks vond en dan toch 'een staal' vroeg en maar bleef zeggen hoe atypisch het zou zijn.
  • ik gelijk had en dus een opgestegen urineweginfectie bleek te hebben.
  • ik van de dokter de raad kreeg eerder met die 40° koorts op mijn fiets naar de apotheek van wacht te trekken dan tot de volgende ochtend te wachten met antibiotica.
  • ik bedacht dat de echtgenoot nu toch echt voor de kleine zou moeten zorgen, maar die dus thuiskwam met die vorte keelontsteking van de zoon.
  • ik die de dag nadien bovenop die infectie ook nog kreeg. Dolle pret!
  • ik sliep en sliep en sliep en sliep.
  • ik drie kilo afviel door ziek te zijn en nauwelijks te eten.
  • ik vier achterstallige Libelle’s eindelijk las.
  • ik ook vier boeken las, straks raak ik nog weer in het ritme!
  • de winterdons terug op ons bed belandde.
  • ik 2u naar de boekenbeurs trok en daarna 4u moest slapen om te bekomen.
  • ik slechts 3 boeken kocht.
  • ik me afvroeg of het aandeel strips en jeugdboeken nu altijd al zo groot was.
  • het internet ermee ophield of zich afschermde.
  • ik me heel veel vragen stelde over privacy en die overboord gooien.
  • er een betoging was.
  • die fel uit de hand liep en daardoor de boodschap van de vreedzame betogers niet meer werd gehoord, wat ik toch erg vond.
  • ik nochtans niet met hen sympathiseerde. Doe maar op zondag. Dan wel.  
  • ik daar niet verder over wens over uit te weiden. Ook niet over politiek. Ik wil alleen even zeggen dat ik niet van al dat fanatisme overal houd. Misschien schrijf ik daar ooit nog wel eens een andere blogpost over.
  • ik me afvroeg wat ik met facebook en twitter wil bereiken en nadacht over hetgeen ik ermee doe op andere manieren aanpakken.
  • ik een eerste start deed om me weer uit te schrijven voor een hoop online nieuwsbrieven – to be continued.
  • ik iedere dag zei dat ik een was wilde doen, maar er nooit toe kwam.
  • ik een uitnodiging uitstuurde voor een etentje naar tien mensen voor komende zondag, maar nog nul komma nul inspiratie had voor een gerecht.
  • ik begon te panikeren over opvang het volgende kalenderjaar.
  • ik me inschreef voor de secret santa van dit jaar; éindelijk eens eentje op mijn maat, waarbij je woorden moet schenken en niet iets origineels of zelfgemaakts. Doen jullie ook mee?
     

2 opmerkingen:

  1. Hopelijk is iedereen daar alweer helemaal genezen!
    Hier inderdaad een blog dat momenteel enkel voor ons te lezen is. Al een tijdje voelde 'het' niet meer goed.
    Opeens voelde ik me niet meer goed bij die 'inkijk' op ons leven. Echt gek... Nog gekker is dat ik net nu heel veel zin heb om te schrijven en te delen. Maar toch. :-)
    Misschien later weer.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Geen verwijten, hoor! Het is helemaal je eigen keuze en ik begrijp ze ook wel. Ik heb ook al wel zulke momenten gehad, maar ik weet van mezelf dat die ook weer voorbijgaan en dus laat ik het dan maar zo. ;-) Maar het is jouw/jullie leven en keuze, dat mag helemaal! Maar ik mag het toch ook wel jammer vinden, hé. ;-)

      Verwijderen