Over Upje.

Follow by Email

zaterdag 31 januari 2015

Januari.

Januari was voorlopig een maand van moeheid. De oude vertrouwde allesoverheersende vermoeidheid was er weer en maakte dat ik niet meer schreef. Ik ging naar mijn werk, zorgde voor ons patatje, probeerde het huishouden draaiend te houden en dat was het dan. Veel internetten was er niet bij, lezen al helemaal niet en grootse plannen bedenken over hoe ik mijn kot ging reorganiseren nog minder. Het was daarnaast ook een maand van feestjes. Op eenzelfde weekend een familiefeest en een doop/verjaardags/nieuwjaarsfeestje was wat veel van het goede. Het weekend erna deden we het echter nog eens over met een andere verjaardag en ‘gewoon gezellig samenzijn’. De echtgenoot en ik trokken ook eens naar de cinema, terwijl Kasper opgevangen werd door zijn meter. Ik begon ijverig aan mijn goed voornemen van nieuwe recepten uit te proberen en maakte in dat kader al pompoenrisotto (volgens een combinatie van twee recepten), gevulde courgette en tomaat, mexicaanse rijst, witloofsoep en knolseldersoep met pastinaak en wortel. Na een kotsende echtgenoot en een zwaar hoestende zoon vreesde ik dat deel II van de maand meer op een ziekenboeg zou lijken. We deden ons best om het niet zo ver te laten komen, maar er volgde ook nog een dubbele oorontsteking (de zoon), een verkoudheid met lichte koorts (de echtgenoot) en iets wat door de dokter werd gecategoriseerd als “ofwel griep, of anders een urineweginfectie met daarbovenop een fikse verkoudheid” (ik). Uch. Enfin, we leven nog allemaal, da’s het belangrijkste, zeker? Er stond verder nog eens een cinemabezoekje op het menu, een eerste verjaardag en een feestje daarrond. Om het helemaal zot te maken, logeerde de zoon ook nog eens bij zijn moeke en trokken de echtgenoot en ikzelf naar Breda voor een cabaretvoorstelling. Tweejaarlijks terugkerend fenomeen, iets waar we al héél lang naar uitkeken. Hoewel ik nog steeds doodmoe ben en ik stiekem al heel erg droom van lente, zonnestralen en hopelijk meer energie daardoor, denk ik dat we moeten concluderen dat het een fijne maand was!

2 opmerkingen:

  1. Klinkt lang niet slecht, op het ziek zijn na, natuurlijk... Ik denk dat januari wat gelijkaardig was voor ons: allemaal 2 ziektes doorgemaakt. Het hoogtepunt was nog eens kunnen gaan eten samen met mijn man. En die moeheid snap ik ook. Ik heb het er ook volledig mee gehad dat het maar snel lente wordt en hopelijk één zoals vorig jaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk hoe je weliswaar start en eindigt met moeheid, maar toch vooral het positieve van de ganse maand ziet.
    Hopelijk zijn jullie ondertussen allemaal wel weer gezond!

    BeantwoordenVerwijderen