Over Upje.

Follow by Email

zondag 11 januari 2015

Secret Santa.

Tess kondigde de nieuwe Secret Santa aan en vertelde dat deelnemers dit jaar alleen met woorden moesten knutselen. Ik werd meteen enthousiast. Ik ben niet handig of creatief, maar woorden ... die zijn wél mijn ding! Ik keek dus reikhalzend uit naar de namen van de mensen die ik mocht proberen te verblijden met een kaartje. Toen het zover was, bleek ik één slachtoffer al een hele tijd te lezen, een ander was recent aan mijn leeslijst toegevoegd en een derde was volledig nieuw voor mij. Ik begroef me tijdelijk even in elk van hun blogs in de hoop een beetje inspiratie op te doen. Je wilt tenslotte met iets afkomen dat op hen van toepassing is. Een simpele ‘gelukkig nieuwjaar’, daarvoor moet je natuurlijk niet meedoen. Ik kreeg er zowaar toch een beetje stress van.

Ik trok op een onbewaakt moment al eens naar de krantenwinkel en zocht er drie kaarten uit waarvan ik zelf vond dat ze er nog acceptabel uitzagen. Zelf knutselen, dat kan ik echt totaal niet en daar ging ik me dus ook niet aan wagen. De tijd om naar ‘het kaartje der kaarten’ op zoek te gaan ontbrak me ook, dus ik hoopte op enige goodwill van mijn slachtoffers om dat dan maar door de vingers te zien. Ik herbegon tien keer aan mijn tekstjes en ik bleef maar twijfelen. Moest ik niet met iets bijzonders over de brug komen? Gewoon een beetje gezwets van iemand die je van haar noch pluim kent, zit daar iemand op te wachten ... ?

Terwijl ik nog steeds naarstig zat te twijfelen, kreeg ik zelf al mijn eerste secret santa. Dat was een fantastisch exemplaar, het verwarmde mijn hart, maar het gaf me ook moed. “Dit lukt mij ook wel”, dacht ik.

Ik schreef de tekst eerst op mijn pc, herlas hem zesentachtig keer en begon mijn eerste kaartje te schrijven. Na twee zinnen voelde ik al dat dat mijn (relatief vers geopereerde) hand dat niet zo prettig vond, maar ik kon uiteraard niet meer stoppen zonder nog een nieuw kaartje te moeten gaan zoeken. Even doorbijten dus ... . De twee andere dames heb ik dus een afgeprinte tekst moeten sturen, hoe jammer ik dat ook vond. Handgeschreven ... het heeft toch iets speciaals. Een beetje nerveus stopte ik mijn kaarten in hun envelop, plakte ze dicht en stopte ze in de brievenbus. Vanaf toen kon ik alleen maar hopen dat mijn boodschap overkwam bij de ontvanger en dat ik de bal niet volledig had misgeslagen met hoe ik hun blog en daarmee ook hun persoontje had geïnterpreteerd. Vanaf toen kon ik alleen nog nieuwsgierig gaan loeren op de dames hun webstekje om te kijken of ze er al iets over hadden geschreven ... . Gelukkig had ik alle foto’s van extra cadeautjes en kunstwerken en andere zotte dingen nog niet gezien voor ik mijn kaartjes had opgestuurd, of ik had het nooit meer gedurfd.

Voor Birgit van durvendromenendenkendoen wist ik al meteen wat ik wilde schrijven. Iedere keer als ik haar lees, op haar blog of op andere internetfora, krijg ik hetzelfde gevoel. Ik wist meteen wat ik haar zou wensen en goot dat in een tekst. De boodschap kwam blijkbaar goed aan. Oef! Terwijl ik die tekst voor Birgit zat te verzinnen, bedacht ik me dat Eva van Evavertelt eigenlijk wel heel wat overeenkomsten had met Birgit en dat ik haar dus misschien wel iets gelijkaardigs kon wensen. Anders, maar toch. Ook haar tekst raakte nog best vlot geschreven. Ik kreeg vorige week zelfs een lief kaartje terug, dankjewel Eva! Dan moest ik ook nog een kaart sturen naar Laurence van Ptitsmonstres.wordpress.com . Deze vond ik het moeilijkst. Ze schrijft voornamelijk over haar naaiprojecten en dat is natuurlijk geweldig interessant (ik ben al helemaal jaloers op je talent!!!), maar het geeft niet heel veel inzicht in het persoonlijke leven. Dat is ook niet erg, maar wel lastig als je probeert een tekst te schrijven. Ik doorspitte heel haar blog en deed mijn best toch tot een persoonlijke boodschap te komen.

Ik was nog ijverig aan het nadenken over wat ik allemaal zou schrijven toen mijn eerste kaartje al in de brievenbus stak. Er kwam meteen een grote glimlach op mijn gezicht toen ik zag van wie het kwam: van Miss Secret Santa zelve! Tess schreef een lief kaartje dat mijn hart verwarmde. Eenvoudig en doeltreffend, zo heb ik het graag. Er zat nog een klein mini-envelopje bij met minipapiertjes ... superleuk!

De tweede envelop kwam heel wat later, maar was absoluut het wachten waard. Aan de naam zag ik al meteen dat hij van Haaike kwam, wiens blog ik toevallig een tijdjegeleden heb ontdekt. Tof, tof. De inhoud deed me al gniffelen: er zat een klein schriftje bij en ik ben eh ... helemaal into schriftjes, hé. De echtgenoot noemt het altijd mijn verslaving (wat uiteraard zwaar overdreven is). Uit het kaartje bleek duidelijk dat ze mijn blog aandachtig had gelezen en de dingen die ze me toewenste waren me dus ook helemaal op het lijf geschreven. Ik was al helemaal in een warme en tevreden roes, zo hard zelfs dat ik niet verder keek dan mijn neus lang was. Mijn liefste lief was nieuwsgieriger dan ikzelf en deed het schriftje al eens open en er bleek zowaar een recept in te staan. Als hulpom mijn goede voornemens te vervullen, stel je voor! Ik moet wel bekennen dat het zweet me al uitbrak bij het lezen van die instructies, hoor, lieve Haaike. Ik overweeg ernstig om het eens te proberen, maar ik denk dat ik toch eerst nog wat maandjes moed zal moeten verzamelen. Zelf sandwiches maken ... . Ik houd jullie zeker op de hoogte of het is gelukt. ;-) Als kers op de taart had ze er zelfs naast geschreven hoeveel gram koolhydraten er in alle ingrediënten zittenen hoeveel dat dan per stuk zou geven. Komaan mannen, zalig toch! :D Dankje, dankje, dankje. Ik kan er nog altijd niet over hoe ‘boenk erop’ dit was.

Op de derde secret santa moest ik best lang wachten. Ik begon al te vrezen dat nummer drie er de brui aan had gegeven ofzo, dat kan natuurlijk altijd. “Liefje, liefje”, riep de echtgenoot eind vorige week plots bij het leeghalen van de brienvenbus, “dit moet zeker je derde kaartje zijn! Zo’n knappe envelop!” Hij had helemaal gelijk. Naam en adres waren supersierlijk geschreven, of misschien is getekend een juister woord. Als ik het nu niet zo erg zou vinden dat iedereen mijn adres kon zien, ik zou er een foto van proberen te trekken, alleen maar om het jullie te kunnen laten zien. Er zat een kaartje in met een fijne wens en verder een boel kaartjes, tekeningen, stickers, mooie papiertjes, ... . Wauw. Meer kan ik niet zeggen. Emmel, dit compleet oncreatief mens hier staat vol bewondering voor jouw werk. Prachtig! Dankjewel om me ermee kennis te laten maken. Ze tekende trouwens ook een supermooie hond, speciaal voor mij. Ook daarvan geen foto, want mijn naam staat ernaast. Voorlopig kies ik er nog voor die hier niet te delen. Geloof me maar gewoon vrij, het was werkelijk wondermooi. Ik ga jouw blog zeker eens wat beter bekijken, trouwens! Altijd fijn er leuke nieuwe te leren kennen.

Hoewel ik er toch nog een beetje stress van kreeg – lag helemaal aan mezelf, aard van het beestje ofzo – vond ik het toch superleuk om te doen. Om zelf te schrijven en al helemaal om zelf te krijgen. Als er ooit nog eens eentje komt waarbij je niet aan het knutselen hoeft te slaan, doe ik zeker weer mee!

Lieve Tess,

Dankjewel voor het organiseren van alweer een Secret Santa. Ik vind het de max en ik hoop dat je er nog vele jaren de energie en de goesting voor kunt blijven vinden!

 

6 opmerkingen:

  1. Ha mijn post is vast via Noorwegen gereisd…toch blij dat ie aangekomen is. Bedankt voor de leuke coment

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lijkt me leuk om te doen maar toch ook wat stressy, kan ik mij inbeelden... Ik was te laat vorig jaar maar ik denk dat ik eind dit jaar ook meedoe :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Klinkt allemaal erg leuk maar ik kan me inbeelden dat het ook wel stressy is om iets origineels te doen... Ik was net te laat vorig jaar maar dit jaar doe ik zeker ook mee!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh, zo leuk om te lezen! 't Is echt heel graag gedaan en ik ben blij dat je er zo blij mee bent!
    En ja, die sandwiches, 't is misschien inderdaad niet het makkelijkste recept om mee te starten :-) Stiekem heb ik ze ook nog nooit zelf gemaakt (maar wel al veel geproefd bij mijn moeder, dus 't is zeker een goedgekeurd recept).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik denk nu al: in augustus gaat Kasper een weekje weg met de opa. Dan zal ik dus véél tijd hebben en misschien durf ik het dan wel eens ... To be continued. ;-)

      Verwijderen
  5. Zo lief om al die extraatjes te krijgen die speciaal voor jou bedacht zijn!
    Ik vond het zelf ook een fijne editie van de Secret Santa, hop naar volgend jaar ;)

    BeantwoordenVerwijderen