Over Upje.

Follow by Email

maandag 9 februari 2015

Een weekmenu met winners en probeersels. #boostyourpositivity

Hier ten huize Up is het nog niet de zoon die het ons moeilijk maakt qua eten. Hoewel ... Meneer haalt zijn schattig neusje op voor alles wat moeder de vrouw lekker vers voor hem heeft staan prepareren en verkiest, op een goeie dag dan toch, potjesvoer. Nu weet ik ook wel dat dat absoluut niet ongezond is en dat hij daar écht niet dood van zal gaan, maar mijn arm moederhart steekt, dat verstaat ge wel. Vooral omdat ik dus van plan was om de zoon op te kweken tot het tegenbeeld van zijn vader op eetvlak. Als ik hem maar alles aanbood, zou hij zeker alles lusten. Yeah right. Die vader van die zoon, dat is eh ... een eerder slechte eter. Het gamma groentjes is geweldig beperkt, dus ik vis nogal vaak in dezelfde vijver als het op recepten zoeken aankomt. Neem daar dan nog bij dat we hier toch wat op onze lijn moeten letten en er vallen alweer heel wat heerlijke, maar vettige en kcalorierijke gerechten uit de boot. Sinds ik de weekmenu’s in het leven riep, hoef ik gelukkig niet meer iedere dág na te denken over wat we op tafel gaan toveren. Op donderdag denk ik er wat over na en op donderdagavond stuur ik mijn voorstel door naar de echtgenoot ... die dan tijd heeft tot vrijdagavond om zijn fiat te geven. Zaterdag trekken we dan met het hele gezin naar de winkel en slaan de nodige ingrediënten in om dat weekmenu te kunnen uitvoeren.

Toch ben ik wel héél benieuwd wat er allemaal geblogd gaat worden binnen de #boostyourpositivity challenge. Recepten en gerechten die snel en makkelijk klaar te maken zijn, maar je tegelijkertijd doen watertanden. Wat wilt een kook- dan wel eetlustige nog meer?

Hier zijn we in ieder geval al geweldig goed bezig de laatste weken. Het is al lang geleden dat ik gewoon aardappelen met groentjes en wat vlees op tafel zette, als ik erover nadenk. Voor zij die al schrik krijgen: ik ben echt geen keukenprinses. Ik kan eten op een lekkere manier klaarmaken, maar daar is het ook mee gezegd. Er mislukken heel vaak recepten en ik kan ook moeilijk van mijn kookboek afwijken. Hetgeen dus zal volgen, is voor iedereen goed te doen. No skills needed!

·        Tip één: nodig uzelf soms al eens uit. Bij een schoonmoeder, een vriendin, een zus of broer misschien ... maar zorg dat je minstens één keer in de week niet zelf hoeft te koken. Als dat onhaalbaar is, probeer er dan bijvoorbeeld een tweewekelijks of maandelijks event van te maken. Wij eten iedere maandag bij de schoonmoeder en dat is een geweldig gemak. Eén dag die iedere keer al vanzelf gevuld raakt op mijn weekmenu, daar zeg ik niet nee tegen! Vandaag krijgen we daar wortelstomp met kippenchipolata voorgeschoteld. Toevallig nog mijn lievelingseten ook!

·        Tip twee: schaam u niet te hard om al eens een gemakkelijke oplossing te kiezen. Afgelopen zaterdag maakte ik bijvoorbeeld een wortel-gehakttaart. Een soort quiche dus. Niet übergezond, maar altijd beter dan frieten, en bovendien geweldig lekker. Alleen zag ik er al tegenop om al die worteltjes te gaan raspen ... dus kochten we ons een zak voorgeraspte exemplaren. Dit is misschien niet zo’n topidee als je heel erg op je geld moet letten of als je gek wordt van verpakkingen omwille van het milieu, maar aan alle andere koks zou ik zeggen: gaan voor die banaan! Daardoor heeft het misschien twintig minuutjes geduurd voor ik alles in de oven kon schuiven en 25 minuten later zaten we watertandend aan tafel. Amen.

·        Tip drie: laat uw oven het werk voor u doen. Of uw slowcooker. Er zijn weinig dingen zo makkelijk als iets in de oven pleuren, het een half uurtje of langer later opstaan en er daarna lekker van te smullen. Als je kindjes huiwerk moeten maken, kan dat misschien wel perfect in de tijd die de oven nodig heeft om alles tot een wonderlijk gerecht te maken. Of misschien kan je dan eventjes ongegeneerd met de kindjes spelen. Of –dit doe ik zelf meestal – je kunt op die tijd je compleet ontplofte keuken terug tot iets propers herleiden en misschien zelfs hier en daar al wat speelgoed / rommel opruimen. Er was een tijd dat de echtgenoot en ik geen oven hadden, stel je voor. Sinds we die wél hebben, wordt die meerdere keren per week gebruikt. Oh, en over die slowcooker ... . Ik moet eerlijk zijn; ik heb er sinds heel kort eentje in mijn bezit, maar heb hem nog niet uitgeprobeerd. Ik hoor er echter schitterende dingen over en ben dus superbenieuwd naar wat het gaat geven. Ik heb deze week zelfs een dagje thuiswerk ingepland, omdat ik het toch nog niet meteen aandurf om een nieuw apparaat uren aan te laten staan zonder dat ik in de buurt ben. Naar het schijnt is dat in principe echter niet nodig en je zou dus perfect ’s morgens al een hoop ingrediënten in je toestel kunnen mieteren en ’s avonds thuiskomen in een huis dat geurt naar zalige stoofpotjes. We gaan hier alvast starten met iets dat we allebei geweldig lekker vinden: stoofvlees. Met verse ovenfrietjes (heel simpel: frieten snijden, afspoelen en droogdeppen, een koffielepel (echt niet meer!) olijfolie onder al die frieten mengen en op de bakplaat ca. 30 minuten op een temperatuur van 200°. Je moet alleen regelmatig de boel eens omrommelen, zodat de frietjes niet aan je bakplaat blijven kleven en zodat alle kanten van de frietjes ook lekker kunnen kleuren en iets van krokantheid kunnen krijgen. Een echte winner hier! Wij wisselen dat trouwens af met deze ovenpatatjes, al lijken die me nu wel minder geschikt voor bij stoofvlees.

Deze week eten wij hier voor de rest ook nog eens pompoenrisotto. Ik volg het poepsimpele recept van Jeroen Meus, die zegt dat je niet – vooral niet! – mag roeren. Gewoon de rijst bakken, er de nodige dosis vocht bijgooien en dan rustig laten doen. Hoe kan dat nu mislopen? Ik gebruik het recept van Jeroen en spiek elders even wanneer ik de groenten moet toevoegen. Behalve dat zo’n pompoen snijden wat lastig kan zijn, is het echt snel klaar. Donderdag staat er dan weer een nieuw probeersel op het menu met snijbonen en biefstuk. Volgens het recept duurt het alvast minder dan dertig minuten, dat moeten we dan toch eens uitproberen.

Dinsdag gaan we voor iets héél snels en simpels, gewoon omdat ik heel laat thuis ga zijn en mijn lief daarna nog moet gaan tennissen. Geen tijd voor keukenexploten dus. Daarom ... een hamburger. Jep, gewoon een kippenhamburger bakken, daar wat gesnipperde ajuin bijgooien en dat alles tussen een gekocht hamburgerbroodje. Dat je nog wel vlug even in de broodrooster hebt gestopt. Sauzen of groentjes kunnen natuurlijk nog naar keuze toegevoegd worden.

Voilà. Zo weten jullie dan alvast wat wij hier fabriceren. Een paar succesreceptjes, een paar probeersels, meer moet dat niet zijn!

Ik schreef deze post overigens in het kader van #boostyourpositivity naar een opdracht van Oontje.

11 opmerkingen:

  1. Fijn om te lezen.
    Hier komt er regelmatig ongezonde kost op tafel op een gezonde manier. Heb sinds een klein half jaar een airfryer en ik zou niet anders meer willen. frieten zonder vet! Kroketjes zonder vet! En mijn ventje heeft toch het gevoel dat ik hem regelmatig rommel voorschotel :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Maar smaakt dat dan ook naar echte frietjes en kroketjes? En kroketten, is dat niet al eens voorgebakken (en dus toch met meer vet dan gehoopt)? Allez, dat weet ik nu niet, hoor ...
      Hoe dan ook, ik gok dat ik hier voorlopig niet wéér met een nieuw apparaat moet komen aanzetten :P. Maar ik houd het zeker wel in mijn achterhoofd voor 'misschien ooit'!

      Verwijderen
  2. Ik kom hier nog eens op het gemak nalezen, maar ik zie hier en daar al wat menu-uitbreidingsopties! Merci!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Tip één en twee zijn ook winnaars hier. Misschien toch eens beginnen aan zo'n weekmenu.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Doen, echt zo'n gemak! En dan met de nodige flexibiliteit behandelen, hé ... Zo at ik vanavond ipv die hamburger eh ... chocopops. *rolt eens met de ogen*

      Verwijderen
  4. ewel, die ovenfrietjes ga ik zeker eens proberen. Wij hebben bewust geen frietpot om die vervelende geurtjes en de verleiding om 's avonds nog vetzakkerij te gaan ingooien te vermijden. Ik maak wel soms pommes duchesses klaar in de oven. Zonder olie of niets, gewoon op de bakplaat en afbakken (staat zo ook op de verpakking) en dat smaakt eigenlijk helemaal hetzelfde vind ik als in de frietpot

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hihi, zelfde reden hier waarom wij geen frietketel hebben. Dat zou absoluut foutlopen hier.
      Zijn die pommes duchessen dan eigenlijk niet al eens voorgebakken (en dus toch in frituurolie)? Het klinkt alvast superlekker!

      Verwijderen
    2. Ik koop die zakken in de Aldi tijdens het kerstseizoen. (ik zag deze week dat ze er in "onze" aldi nog steeds liggen hadden, mss is het er wel altijd?). Ik veronderstel dat ze al voorgebakken zijn, maar dat vind ik niet erg, het is niet alsof we dat wekelijks eten ofzo. Ik heb trouwens de ovenfrietjes geprobeerd. Ze waren lekker, ik heb wel niet vroeg genoeg "gerommeld" want na enkele minuten plakten ze wel al vast aan de bakplaat. Zou je dat niet op bakpapier mogen proberen?

      Verwijderen
  5. Een quiche doe ik ook vaak als ik weinig tijd heb. Dat is in een handomdraai gemaakt en het voordeel is als je over hebt dat je de rest gewoon koud kunt opeten.
    En die potjesvoer... Mijn dochter at het ook liever dan hetgeen ik met veel liefde vers voor haar maakte... Naar het schijnt is het zelfs gezonder (wegens meer behoud van vitamines) dan vers, dus niet mee inzitten ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Een van de nadelen aan ver weg verhuizen is dat tip één bijna niet meer kan toegepast worden :-(
    Tip drie daarentegen wordt ook hier vaak toegepast en tip twee onthou ik voor als we weer allebei aan het werk zijn!

    Mijn "snelle" maaltijden zijn meestal diepvries: ik probeer veel dingen direct in dubbele of driedubbele hoeveelheden te koken en dan in te vriezen.
    Een frietketel hebben wij ook niet en dat is puur uit zelfbescherming ;-)

    BeantwoordenVerwijderen