Over Upje.

Follow by Email

maandag 20 juli 2015

We moeten ook eens ...

Ik ben eruit: de dagen met ons patatje zijn veel te kort. We zien hem in normale weken twee volle dagen. Daarin moeten we af en toe toch eens een beetje rust proberen te krijgen, de wekelijkse boodschappen doen, eventuele ‘speciallekes’ in winkels halen die al eens wat verder weg liggen, meneertje in bad steken, al onze was zien gedaan én gedroogd te krijgen en doorgaans ook nog wat schoonouderlijke bezoekjes ontvangen. Om de paar weken moeten we dan nog naar de bibliotheek en als we pech hebben naar twee tegelijk. Daarmee vliegt het weekend meestal echt voorbij. Pas op, aan het eind van zo’n dag zijn wij blij dat we steendood in onze zetel kunnen vallen als Kasper in zijn bed ligt, versta me niet verkeerd. Toch is het altijd weer zondagavond en hebben we het gevoel dat we niets hebben gedaan.

“We moeten echt eens met dat ventje gaan zwemmen!”, zeggen we al maanden. Hij gaat dolgraag in bad en we zijn ervan overtuigd dat hij het de max zou vinden. Alleen ... wanneer? Intussen hebben we toch voor ons alle drie al een zwemoutfit aangeschaft, dus nu is het puur nog een kwestie van naar het zwembad gaan en erin springen. We willen hem ook al een tijd eens meenemen naar de zoo, want hij is echt zot van diertjes. De af*, aap, ollike*, lèwke, tijge en de bee herkent en benoemt hij perfect (ok, soms is er nog wat werk aan*), dus het lijkt ons wel cool om hem die ook eens in het echt te laten zien. (Mogelijks stopt hij dan eindelijk met lewKE te zeggen, het is nu niet meteen een klein en knuffelbaar beestje, hé.) Het is echter zo’n gedoe, daar helemaal naartoe gaan. We beseffen donders goed dat een paar uurtjes al lang genoeg zal zijn op deze leeftijd, maar toch krijgen we het moeilijk in ons schema ingepast. Voor speeltuinen, ballenbaden, parken, polders, kinderboerderijen en playdates geldt allemaal hetzelfde. Graag! Maar wanneer?

Daarnaast zeg ik ook al eeuwen dat ik eens moet uittesten of het lukt om Kasper op mijn rug in de draagzak te krijgen, dat we de lichtere en kleinere buggy eens moeten proberen, dat ik eens live schoenen wil gaan kopen met het ventje i.p.v. via internet en dat we eens met hem in de lunchgarden zouden moeten proberen te eten. (Ik heb het hier bewust dan nog niet eens over de ontelbare recepten die ik zo graag eens zou willen proberen, de keuken die ik gereorganiseerd zou willen krijgen, de grote kuis die ik toch eens zou willen houden, de boekenkamer die dringend eens babygeriefvrij gemaakt moet worden en de kleerkasten die een uitmestbeurt zouden kunnen gebruiken!) Het komt er allemaal niet van.

Hoe doen al die andere gezinnen dat toch? Dat Kasper op verplaatsing ook wel zal eten en slapen, daar ben ik van overtuigd. En anders is het vooral pech voor hem, daar ga ik niet van wakker liggen. Maar wanneer moeten de praktische beslommeringen dan gedaan worden? En wanneer mag er dan eens even vijf minuten naar adem gehapt worden?

Volgende week gaan we zéker naar een dierentuin, want dat wilt de echtgenoot voor zijn verjaardag. Dat huishoudelijk gedoe, dat zal dan hoogstwaarschijnlijk blijven liggen. Maar hopelijk zullen we toch met volle teugen kunnen genieten! Duim een beetje voor goed weer, zou ik zeggen. En voor een goedgezind kind. En geen zieken. En ... gewoon een fijne dag. ;-)

3 opmerkingen:

  1. Ik snap nooit waar alle moeders het altijd over hebben dat ze geen tijd hebben. :-D ik ben het andere uiterste dus.
    Het huishouden dat doen wij in de week. Poetsen tijdens de middagdut. Boodschappen op zaterdagmorgen rond half negen a negen uur. Rond tien uur ligt het hele weekend vrij aan onze voeten. We zitten dan ook bijna wekelijks in de zoo of planckendael met ons abonnement of op de kinderboerderij. Shoppen gaat jules gewoon mee. Vorige week nog een uurtje of vier gaan soldenshopoen en hij vond het weer super. De bib daar hangen wij altijd ineens een bezoek aan de speeltuin aanvast.
    Is mijn huishouden perfect in orde. Neen maar mijn zoon is al zo rap groot.... ik heb wel een perfect huishouden als meneer niet meer met mij wil rondhangen. :-D

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Grappig, ik voel me dan weer tussen jullie 2 in... Er wordt in de week al wel wat gedaan van het huishouden en in het weekend doen we al wel eens leuke uitstapjes... Maar soms loopt het toch ook de spuigaten uit... Gelukkig heb ik dan fantastische ouders waar ik al eens een beroep op mag doen om bepaalde uitdagingen thuis in orde te krijgen. Het is een hoop geregel, maar soms is het inderdaad ook gewoon een kwestie van "loslaten" en genieten met je kind(eren), denk ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hopelijk hadden jullie een leuke dag in de zoo! En nog een late gelukkige verjaardag voor de echtgenoot! :-)
    't Is misschien onnozel, want wij hebben nog niet eens een kind rondlopen, maar nu we terug allebei fulltime werken, heb ik dat gevoel ook al dat ik niet weet wanneer alles gedaan te krijgen. We doen bewust elk weekend wel iets leuks, omdat we die ontspanning gewoon nodig hebben, maar er blijft dan altijd wel iets praktisch liggen. Zo moesten we gisterenavond halsoverkop nog een machine was insteken of Johan had geen enkel hemd meer om mee te gaan werken, moet ik dringend nog een paar betalingen doen... Ach ja, allemaal niet zo erg, maar als ik dan zie hoe mijn ouders op een of andere manier altijd een perfect draaiend huishouden hadden (élke week kuisen, alles strijken) én dan nog eens veel uitstapjes met ons deden, dan denk ik soms dat ik toch maar eens hun handleiding moet vragen :p

    BeantwoordenVerwijderen