Over Upje.

Follow by Email

vrijdag 28 augustus 2015

Over dat stappen. #laterblog

We gaan nu eerst nog een weekje op vakantie, dan nog een week met zijn drietjes thuis, daarna gaat hij nog met opa op reis ... dus we hebben veel extra tijd om te oefenen. Als hij het daarna nog niet kan, moeten we misschien toch gewoon eens gaan polsen om te horen of we iets moeten ondernemen. Dat zeiden we tegen elkaar toen meneer Kasper op achttien maanden nog steeds niet los durfde te staan of alleen durfde stappen. We maakten ons geen zorgen, maar ons geduld begon wel wat op te raken.
 
En dan is het dus een regenachtige dag in center parcs, waar je een gigantisch lange woonkamer ter beschikking hebt. In een zotte bui plant je je op de grond en je echtgenoot ook, je zet meneer Kasper op zijn voetjes en zegt: “Stap maar naar papa!”. En zowaar, hij doet dat! Hij schatert het uit van het lachen, roept heel hard “jaaaaaaa” en draait zich zomaar, alsof het niets is, zelf om en komt dan ook terug naar jou. Dat zijn ouders stiekem steeds verder uit elkaar schuiven, maakt hem helemaal niets uit. Later op dezelfde dag doet hij het nog eens over.

De dagen nadien doe je het iedere dag nog eens en het blijkt dat hij best al wel een hele reeks stappen na elkaar kan doen. Hij durft alleen niet zelfs loslaten, je moet hem dus bij zijn middel pakken en zeggen ‘ga maar’ en dan is hij weg. Hij wilt ook een doel (lees: iemand die hem kan opvangen) om naartoe te gaan.

Ik verdenk hem er stiekem van dat hij het inderdaad al lang kon, maar dat hij wilde wachten tot hij het meteen fatsoenlijk kon. Het kieken.

Hij stapt dus, hé mensen. Hij stapt. Hoera!
 
*Op 11 augustus was deze mijlpaal, maar ik probeerde nog eventjes langer in vakantiemodus te vertoeven door het internet nog niet al té intensief te gebruiken.
 

4 opmerkingen:

  1. Bravo met deze mijlpaal!!! En hij zal ook maar weinig vallen omdat hij zolang gewacht heeft ge zult het wel zien ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. super hé. En in het begin houden ze nog steeds hun handjes zo in de lucht als ze stappen hé

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoera! Al vraag ik mij nu af of dit een teken is dat hij perfectionistisch (want het niet tonen tot het goed is) dan wel juist relax (want op 't gemak, dat komt allemaal wel in orde) is ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik vrees het eerste, als ik mijn pagadder zo'n beetje begin te kennen ... We zullen dus al maar strategieën bedenken om dat manneke genoeg zelfvertrouwen te geven in zijn leven. ;-)

      Verwijderen